สเป็คกูคือทอมบอย อยากเย็ดทอมบอย
วันพุธที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2569
วันอาทิตย์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2569
วันต่อมาเวลาเที่ยงภายในบ้านหลังนั้นที่เป็นเป้าหมายที่แก๊งสิบเก้าคนจะเดินทางมา แก๊ง19คนรวมทั้งตัวหัวหน้าปีนประตูรั้วเข้าไปในบ้าน สองคนเดินไปยืนอยู่ข้างๆประตูบ้านคนละข้างหันหลังให้ผนัง อีกสองคนเดินไปซ่อนอยู่ข้างๆประตูรั้วคนละข้าง อีกคนหนึ่งเดินอ้อมไปอยู่ด้านหลังบ้านข้างขวา อีกคนหนึ่งเดินอ้อมไปอยู่ด้านหลังบ้านข้างซ้าย ตัวหัวหน้าแก๊งเปิดประตูบ้านหลังนั้นแล้วเข้าไปในบ้าน สี่คนเดินตามตัวหัวหน้าเข้าประตูบ้านเข้าไปชั้นที่หนึ่งของบ้าน แปดคนเดินขึ้นบันไดขึ้นไปชั้นที่สองของบ้าน ตัวหัวหน้าเดินไปเจอยูคิ อาโออิ สาวญี่ปุ่น เธอเกิด27 มีนาคม ค.ศ.1992 เป็นนักพากย์ ชอบsailor moon ชอบtransformers คุ้นเคยกับtransformersและของเล่นผู้ชายมาตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นเกม ชอบเกมThe Legend of Zelda : Ocarina of Timeมากที่สุด ชอบสัตว์ขนาดเล็ก เลี้ยงชิปมังก์และแมวมันช์กินไว้บ้าน มีความสามารถพิเศษในการวาดรูปด้วยอุปกรณ์ศิลปะหลากสี เธอมีงานอดิเรกเป็นการเขียนหนังสือและวาดรูป ใบหน้ากลมโต ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วน่ารัก ถ้ายิ่งใส่แว่นตากลมๆโตๆก็ยิ่งน่ารัก ผมสีดำ สูง140เซนติเมตร กรุ๊ปเลือดA เดินออกมาห้องครัวมาที่ห้องนั่งเล่น ตัวหัวหน้าแก๊ง19คนวิ่งเข้าไปหายูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิวิ่งหนีแต่ไม่ทัน ตัวหัวหน้าวิ่งเข้าไปทันเข้าหลังยูคิ อาโออิ ใช้แขนทั้งสองข้างโอบตัวยูคิ อาโออิ ทับแขนทั้งสองข้างของเธอไว้แล้วยกยูคิ อาโออิจนตัวลอย แล้วตัวหัวหน้าของแก๊ง19คนก็ยกยูคิ อาโออิ เดินไปที่ห้องนอนห้องหนึ่งของชั้นหนึ่ง ใช้แขนขวาเปิดประตู แล้วก็เดินเข้าไปในห้องนอนนั้นแล้วโยนยูคิ อาโออิลงไปบนที่นอนที่วางอยู่บนเตียงในห้องนอนห้องนั้น คนสี่คนในชั้นหนึ่งของบ้านนั้น คนหนึ่งเดินไปยืนเฝ้าหน้าห้องนอนห้องนั้นข้างซ้าย คนหนึ่งเดินไปยืนเฝ้าหน้าห้องนอนห้องนั้นข้างขวา อีกคนเดินไปยืนเฝ้าอยู่หลังประตูเข้าบ้าน อีกคนเดินเข้าไปยืนในห้องครัว คนแปดคนจากแก๊ง19คนที่อยู่ในชั้นที่สองของบ้านหลังนั้น สองคนเดินไปยืนเฝ้าหน้าห้องน้ำของชั้นสอง สองคนเดินไปยืนเฝ้าหน้าห้องนอนของชั้นสอง สี่คนยืนเฝ้าตรงบันได ฝ่ายนักฆ่านิรนามที่อยู่ในห้องใหญ่ของบ้านพักถอดชุดลำลองของเขาเปลี่ยนไปแต่งตัวใส่ชุดสูทธุรกิจ-เสื้อเชิ้ตสีขาว-เสื้อนอกสีดำ-กางเกงขายาวสีดำที่หยิบออกมาจากกระเป๋าเดินทาง หยิบเสื้อนอกสีดำยาวถึงเข่าออกมาจากกระเป๋าเดินทาง ด้านในของเสื้อนอกสีดำยาวถึงเข่านั้นทำช่องเหมือนซองปืนไว้สำหรับใส่ปืน นักฆ่านิรนามถอดชั้นแรกของกระเป๋าเดินทางออกเผยให้เห็นชั้นสองของกระเป๋าเดินทางเอาปืนBrügger & Thomet APC PROที่ใส่แม็กกาซีนแบบแท่งไว้แล้วทั้งสองกระบอกออกมาจากชั้นสองของกระเป๋าเดินทางปลดเซฟตี้ติดที่เก็บเสียงเข้ากับปากกระบอกปืนของBrügger & Thomet APC PROทั้งสองกระบอกแล้วเอาปืนBrügger & Thomet APC PROทั้งสองกระบอกนั้นใส่ลงไปในช่องใส่ปืนที่ด้านขวาในด้านในของเสื้อสีดำยาวถึงเข่า เอาปืนBeretta 93Rกับพานท้ายแท่งยาวสีดำออกมาจากชั้นสองของกระเป๋าเดินทาง เอาพานท้ายแท่งยาวสีดำนั้นต่อเข้ากับส่วนล่างของด้านหลังของด้ามปืนBeretta 93Rเปลี่ยนโหมดยิงของปืนBeretta 93Rจากโหมดยิงทีละนัดไปเป็นBurst Modeแล้วติดที่เก็บเสียงเข้ากับปากกระบอกปืนBeretta 93R แล้วเอาBeretta 93Rที่ต่อพานท้ายแล้วใส่ไปในช่องใส่ปืนที่ด้านซ้ายในด้านในของเสื้อสีดำยาวถึงเข่า เอาแม็กกาซีนรูปร่างกลมที่บรรจุกระสุน10mm autoสองแม็กกาซีนกับแม็กกาซีนแบบแท่งที่บรรจุกระสุน10mm autoใส่ลงไปในช่องด้านในที่ด้านขวาของด้านในของเสื้อสีดำยาวถึงเข่า หนึ่งแม็กกาซีนต่อหนึ่งช่อง แล้วนักฆ่านิรนามเอาแม็กกาซีนรูปร่างกลมที่บรรจุกระสุน9×19 parabellumสองแม็กกาซีนกับแม็กกาซีนแบบแท่งที่บรรจุกระสุน9×19 parabellumสองแม็กกาซีนใส่ลงไปในช่องด้านในที่ด้านซ้ายของด้านในของเสื้อสีดำยาวถึงเข่า หนึ่งแม็กกาซีนต่อหนึ่งช่อง เปิดฐานกระเป๋าเดินทางออกหยิบปืนWalther PPKที่ซ่อนอยู่ในฐานกระเป๋าเดินทางออกมาพร้อมแม็กกาซีนที่เหลือกระสุน.30ACPหกนัดออกมา นักฆ่านิรนามถือปืนWalther PPKเปล่าในมือขวา ถือแม็กกาซีนที่เหลือกระสุน.30ACPหกนัดในมือซ้าย นักฆ่านิรนามมองเสื้อสีดำตัวยาวถึงเข่าตัวนั้นเห็นปืนBrügger & Thomet APC PROสองกระบอกปืนBeretta 93Rติดพานท้ายหนึ่งกระบอก ปืนทั้งหมดนี้เตรียมพร้อมแล้ว นักฆ่านิรนามก็พูดว่า"ไม่ต้องหรอกมั้ง"แล้วนักฆ่านิรนามก็เอาปืนWalther PPKใส่ลงไปในช่องด้านในเสื้อสีดำตัวยาวนั้นช่องหนึ่ง เอาแม็กกาซีนที่เหลือกระสุน.30ACPหกนัดนั้นใส่อีกช่องหนึ่ง แล้วนักฆ่านิรนามก็เอาเสื้อสีดำยาวถึงเข่านั้นใส่ห่มตัวเป็นเสื้อคลุม หยิบหมวกทรงสูงสีดำออกมาจากกระเป๋าเดินทาง หยิบเครื่องเล่นMP3กับหูฟังออกมาจากกระเป๋าเดินทาง เสียบหูฟังเข้ากับเครื่องเล่นMP3 ใส่หูฟังเข้าไปในหูทั้งสองข้างแล้วกดเล่นไฟล์เสียงกระสุนปืนหนึ่งนัด แล้วนักฆ่านิรนามก็ถอดหูฟังออก ทิ้งหูฟังไว้ แล้วนักฆ่านิรนามใส่หมวกทรงสูงสีดำ(ที่เอาออกมาจากกระเป๋าเดินทางเมื่อกี้นี้) เอาเครื่องเล่นMP3ใส่ลงไปในช่องด้านในข้างซ้ายของเสื้อคลุม แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินออกจากบ้านพักเดินไปจนถึงต้นไม้ที่อยู่ตรงข้ามร้านอาหารที่เขาเคยเข้าไปแล้วเดินวนกลับแล้วข้ามไปอีกฝั่งห่างจากบ้านยูคิ อาโออิ แล้วนักฆ่านิรนามเดินเข้าไปอยู่ข้างบ้านด้านขวาของตัวบ้านแล้วเดินเลียบกำแพงไปจนถึงหลังบ้านข้างขวา แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินเลียบกำแพงไปจนถึงหลังบ้านข้างซ้ายแล้วนักฆ่านิรนามก็หยิบเครื่องเล่นMP3ออกมาจากเสื้อคลุม กดเล่นไฟล์เสียงกระสุนปืนหนึ่งนัดเสียงดังลั่น แล้วเดินเลียบกำแพงไปที่หลังบ้านข้างซ้ายพร้อมเก็บเครื่องเล่นMP3 แล้วนักฆ่านิรนามก็หยิบปืนBrügger & Thomet APC PROกระบอกหนึ่งออกมาจากช่องด้านในด้านขวาของเสื้อคลุม คนที่เฝ้าหลังบ้านข้างซ้ายก็เดินเข้าไปที่มุมกำแพงด้านซ้ายนั้น นักฆ่านิรนามปีนกำแพงแล้วเอาปืนBrügger & Thomet APC PRO ยิงหนึ่งนัดโดนหัวของคนเฝ้าหลังบ้านด้านขวาตายล้มลง แล้วยิงอีกหนึ่งนัดโดนเฝ้าหลังบ้านด้านซ้าย(ที่ตอนนี้อยู่ตรงมุมกำแพงหลังบ้านด้านซ้าย)ตายล้มลง แล้วนักฆ่านิรนามก็ข้ามกำแพงปีนลงมาลงหลังบ้านยูคิ อาโออิ แล้วนักฆ่านิรนามก็เดินไปชิดผนังบ้านด้านหลังอยู่ข้างหน้าต่างห้องครัว(หน้าต่างห้องครัวเปิดอยู่) คนที่เฝ้าห้องครัวออกมาดูที่หน้าต่าง นักฆ่านิรนามหันไปพร้อมปืนBrügger & Thomet APC PROแล้วยิงหนึ่งนัดโดนหน้าผากคนเฝ้าห้องครัวตายล้มลง นักฆ่านิรนามปีนหน้าต่างห้องครัวลงห้องครัว นักฆ่านิรนามเดินไปแอบอยู่ข้างซ้ายของประตูห้องครัว นักฆ่านิรนามหันไปขวาชะเง้อออกไปพร้อมปืนBrügger & Thomet APC PROแล้วยิงโดนหัวคนเฝ้าหลังประตูเฝ้าบ้านตายล้มลง คนที่ยืนเฝ้าอยู่ทั้งสองข้างของห้องนอนบนชั้นหนึ่งของบ้านทั้งสองคนก็ผละออกจากห้องนอนเดินไปที่ห้องครัว นักฆ่านิรนามยิงปืนBrügger & Thomet APC PROยิงรัวไปสี่นัดโดนหัวทั้งสองคนตายล้มลง หัวหน้าแก๊งที่ตอนนี้คร่อมตัวยูคิ อาโออิอยู่ มือทั้งสองข้างของหัวหน้าแก๊งจับข้อมือทั้งสองของยูคิ อาโออิที่นอนหงายราบกับผ้าห่มและที่นอนและเตียงนอนอยู่ ขาทั้งสองข้างของหัวหน้าแก๊งคร่อมอยู่ด้านข้างของยูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิดิ้นไปมา ทั้งหัวหน้าแก๊งและยูคิ อาโออิที่กำลังดิ้นอยู่หยุดชะงักในตอนนั้น(ตอนที่นักฆ่านิรนามฆ่าคนที่เฝ้า ชั้นที่หนึ่งของบ้านหมด) นักฆ่านิรนามเดินออกมาจากห้องครัว แล้วเดินเข้าไปห้องนอนของชั้นที่หนึ่งแล้วยิงปืนBrügger & Thomet APC PROหนึ่งนัดโดนกบาลหัวหน้าแก๊งที่คร่อมตัวยูคิ อาโออิอยู่ตายหน้าฟุบลงที่นอนข้างหัวข้างซ้ายของยูคิ อาโออิ ยูคิ อาโออิก็กรี๊ด แล้วยูคิ อาโออิก็หน้าไปมองหัวของหัวหน้าแก๊ง แล้วยูคิ อาโออิก็หันหน้ามามองนักฆ่านิรนาม นักฆ่านิรนามก็พูดว่า"てつだうない(เท็ตสึดะอุไน=ไม่ได้มาช่วยหรอกนะ)"
วันศุกร์ที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2569
วันเสาร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2569
วันศุกร์ที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2569
วันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2569
วันพฤหัสบดีที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2569
[บาปมหันต์ (แก้ไข)]
ผู้เขียน: ปฏิพัทธิ์ ปิ่นรัตน์
(ชีวิตคือความตาย
การที่เราได้เกิดมาคือการฆ่าตัวตาย
การไม่ได้เกิดมาประเสริฐกว่าการได้เกิดมา
การเกิดมาคือบาปมหันต์
ประโยคที่ว่า "ความสำเร็จเป็นเพียงยอดภูเขาน้ำแข็ง กว่าจะมาถึงวันนี้มันเป็นส่วนใต้ภูเขาน้ำแข็งที่ไม่มีใครเห็นหรือไม่รู้ว่ามีใครอยู่" ประโยคนี้จะไม่เป็นจริงอีกต่อไป
เพราะเดี๋ยวภูเขาน้ำแข็งก็ละลายหมดทั้งโลกแล้ว
ความสำเร็จไม่มีอยู่จริง มีแต่ความล้มเหลวเท่านั้น
ความสุขไม่มีอยู่จริง มีแต่ความทุกข์เท่านั้น
ความสบายไม่มีอยู่จริง
มีแต่ความไม่สบายเท่านั้น
ไม่มีวันประสบความสำเร็จ
ไม่มีวันสบาย
ความหวังไม่มีอยู่จริง มีแต่ความสิ้นหวังเท่านั้น
ความรักไม่มีอยู่จริง เนื้อคู่ไม่มีอยู่จริง
ต่อให้Greta Thunberg รณรงค์มากขนาดไหน ธรรมชาติก็ถูกทำลายอยู่ดี
โลกนี้ไม่ใช่ดาวเคราะห์ที่สมควรรักษาไว้
โลกนี้สมควรถูกทำลายทิ้งด้วยซ้ำ
สึนามิถล่มภาคใต้ แผ่นดินไหวทั่วทั้งโลก ภูเขาไฟที่อินโดนีเซียระเบิด หิมะถล่ม โควิด19 ฆ่าสิ่งที่เรารักไปทั้งหมด
ถ้าโลกเป็นคน คุณจะปล่อยโลกไป โดยไม่ให้โลกโดนประหารชีวิตหรือ? คุณจะปล่อยให้โลกฆ่าคนที่คุณรักแล้วไม่ได้รับโทษประหาร แบบที่เราเห็นในข่าวในไทยตลอดทศวรรษมานี้หรือ?
ถ้าโลกนี้เป็นคน โลกนี้เป็นฆาตกรโรคจิตเสียด้วยซ้ำ
ถ้าโลกนี้เป็นคน โลกนี้เป็นคนเห็นแก่ตัวเสียด้วยซ้ำ
โลกนี้มีสิทธิ์อะไร? โลกนี้ถึงฆ่าคนอื่นได้?
ไม่ว่าจะเป็นชาวนาชาวสวนที่ยากจน ไม่ว่าจะเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีอนาคต หรือต่อให้เป็นนายทุนกดขี่ขูดรีดชาวบ้านตาดำๆ ในสายตาของโลกนี้ ก็เป็นได้แค่เหยื่อฆาตกรรมของโลกนี้เสียด้วยซ้ำ
โลกนี้สมควรถูกประหาร
ถ้าโลกนี้เป็นคน โลกนี้สมควรถูกประหาร
ธรรมชาติเองก็เป็นสิ่งที่ไม่สมควรรักษาไว้ ธรรมชาติเองก็สมควรถูกทำลายด้วยเหมือนกัน
คนเขาลำบาก ธรรมชาติกลับทำให้คนลำบากขึ้น ธรรมชาติ แกเป็นบ้าอะไรเหรอ?
ธรรมชาติ แกชอบทำตัวเหมือนคนบ้า
ธรรมชาติ แกมีสิทธิ์อะไร? ให้โลกนี้มีโรคระบาด? ธรรมชาติ แกมีสิทธิ์อะไร? ให้โลกนี้มีความตาย? ธรรมชาติ แกมีสิทธิ์อะไร? ให้โลกนี้มีแผ่นดินไหวกับสึนามิ ดูที่ญี่ปุ่นสิ คนเขาตายเพราะแกไปตั้งเท่าไหร่? ธรรมชาติ? แกมีสิทธิ์อะไรมาทำให้น้ำเน่าเสียล่ะ?
ธรรมชาติ แกไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น!
โชคชะตาไม่มีจริง โชคดีก็ไม่มีอยู่จริง
ความฝันมันเพ้อเจ้อ ความสำเร็จมันเพ้อเจ้อ การทำในสิ่งที่ใจรักมันเพ้อเจ้อ สิ่งที่ใจรักมันเพ้อเจ้อ ความสุขมันเพ้อเจ้อ
ทั้งหมดนั้นมันไม่มีอยู่จริงหรอก
การทำในสิ่งที่ใจรักมันไม่มีวันทำให้มีความสุขได้หรอก!
เนื้อคู่ไม่มีอยู่จริง ความรักมันไม่มีอยู่จริงหรอก รักแท้ไม่มีอยู่จริง ให้ตายเนื้อคู่ก็ไม่มีอยู่จริง ให้ตายความรักมันก็ไม่มีอยู่จริง ให้ตายรักแท้ก็ไม่มีอยู่จริง
เราเดินทางข้ามเวลาไม่ได้หรอก ไม่ว่าจะไปอดีต ไม่ว่าจะไปอนาคต มันเป็นไปไม่ได้หรอก การเดินทางข้ามเวลามันเป็นไปไม่ได้หรอก ดีไม่ดี เวลาอาจไม่มีอยู่จริงเลยด้วยซ้ำ ทฤษฎีสัมพัทธภาพของอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ อาจผิดหมดทั้งทฤษฎีเลยด้วยซ้ำ
ต่อให้ฉันอยากย้อนเวลาขนาดไหน ก็ย้อนเวลาไม่ได้หรอก
ต่อให้ฉันพยายามย้อนเวลาขนาดไหน มันก็ย้อนเวลาไม่ได้หรอก
ฉันไม่เชื่อว่าผมมีจินตนาการที่สนุกสนาน
ฉันไม่เชื่อว่าผมมีจินตนาการ
เรื่องสั้นของฉันมันไม่ได้เข้มข้นขนาดนั้น
เรื่องสั้นของฉันมันไม่ได้เข้มข้น
เรื่องสั้นของฉันมันไม่ได้สนุกขนาดนั้น
เรื่องสั้นของฉันมันไม่สนุก
จินตนาการของฉันมันไม่สนุกขนาดนั้น
จินตนาการของฉันมันไม่สนุก
จินตนาการของฉันมันไม่สนุกมันไม่สนานขนาดนั้น
จินตนาการของฉันมันไม่สนุกมันไม่สนาน
จินตนาการของฉันมันไม่สนุกสนานขนาดนั้น
จินตนาการของฉันมันไม่สนุกสนาน
ต่อให้ฉันเชื่อคำวิจารณ์ของนักวิจารณ์ให้ตายยังไง ต่อให้ฉันใช้คำวิจารณ์ของนักวิจารณ์ให้ตายยังไง เรื่องสั้นของฉันก็ไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก เรื่องสั้นของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก
เรื่องสั้นของฉันไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก เรื่องสั้น
ของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก
ให้ตายยังไงเรื่องสั้นของฉันไม่โดดเด่นขึ้นมาได้หรอก ให้ตายยังไงเรื่องสั้นของฉันไม่เด่นขึ้นมาได้หรอก
ความโกรธทรงพลังกว่าความรัก
ฉันไม่เชื่อในสันติวิธี ถ้าสันติวิธีแก้ปัญหาได้ทุกอย่างจริง ก็คงไม่มีคดีกราดยิงแม้แต่ในประเทศพัฒนาแล้วอย่างในอเมริกามากมายในโลกนี้หรอก
ข่าวเหมือนกับข่าวกรอง แค่ยื่นผลประโยชน์ให้ที่สำนักข่าวเห็นแก่ตัวต้องการ สำนักข่าวเห็นแก่ตัวก็ปล่อยข่าวปลอมได้แล้ว
มันเป็นไปได้ และมันไม่ได้ยากอะไรเลย
ข่าวก็เหมือนสายลับในสงครามเย็น
ข่าวจริงหรือไม่จริง คนทำข่าวย่อมรู้ดี
ฉันไม่มีจุดแข็ง
ฉันมีแต่เพียงจุดอ่อนเพียงเท่านั้น
ฉันมีแต่เพียงจุดบอดเพียงเท่านั้น
10 กันยายน 1999
สิบกันยายนหนึ่งเก้าเก้าเก้า ผู้หนึ่ง ได้เกิดมา
คิดไว้ ว่าโตมา หาได้ไม่
คิดว่า ยังอยู่ หามิได้
เวลา หมุนวน เป็นวงกลม
สิบกันยา ทวีคูณ
สิบกันยา อันใหม่ ตามมา
และตามมา
ผู้ที่ว่า คือ ความมืด
ทุกคนเห็น รู้จัก
อยู่ใกล้ชิดทุกคน เดินตามทุกผู้ อยู่กับทุกคน
แต่หามีผู้ใดสนใจไม่
ความมืดเป็นสิ่ง มองไม่เห็น หาได้ไม่
แต่ทำให้มองไม่เห็น
กระต่ายน้อยสีขาว ตัวนั้น คิดว่า จะอยู่ถึงปัจจุบันหามิได้
แต่ก่อนมีคน อยู่รอบข้าง
ตอนนี้ คนรอบตัว อันตรธานหาย
ชีวิตดั่งสายฝน
อารมณ์ ความคิด ความรู้สึก ดั่งสายฝน
วันหนึ่ง อาบัง เอาโรตี ใส่หมูสับ มาให้
ความคิดที่อธิบายไม่ได้ อยู่ในใจ
กระต่ายขาวน้อย ตัวนั้น เกลียดชีวิต
วันเกิดผม
สิบกันยาหน้า อาจเป็นวันตาย
วันที่10 กันยา 1999 เป็นวันที่ฉันเกลียดที่สุด
เกิดมาทำไม? โตมาทำไม? ญี่ปุ่นไม่ได้ไป ไม่ได้เขียนบทหนังอุลตร้าแมน ไม่ได้กำกับอุลตร้าแมน ไม่ได้เป็นสูทแอคเตอร์อุลตร้าแมน ไม่แสดงในอุลตร้าแมน ยิ่งมาเจองานวิจัยที่ว่าคนฉลาดไม่มีทางประสบความสำเร๋จ คนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่โชคดีต่างหาก แล้วฉันจะตั้งใจเรียนไปทำอะไร? ฉันจะได้เกรดดีๆไปทำไร? ฉันจะเรียนจบปริญญาไปทำไร ถ้าเราต้องพึ่งดวงขนาดนี้ จะขยันทำงานไปทำไร? เอาเงินไปแทงหวยอย่างเดียวจะดีกว่าไหม? ตอนเด็กฉัรจะเอาแต่อ่านหนังสือ เป็นเนิร์ดหนังสือไปทำไมวะ? แล้วฉันเรียนเก่งเหรอ? ตอนม.3 ม.2อยู่ทับไหนแม่งก็อยู่ทับเดิมนั่นแหละ ถ้าฉันเรียนเก่งจริงทำไมตอนม.3คณิตได้แค่เกรด2เองวะ? นี่ฉันฉลาดแล้วใช่ไหม? ฉลาดเหรอ? เราจะเกิดมาทำไม ถ้าเราต้องใช้ชีวิตอย่างไร้ค่าเป็นแพลงก์ตอนไปวันๆแบบนี ฉันจะทุ่มเทตั้งใจทำสุดความสามารถไปทำไม? ฉันเกลียดโลกใบนี้ แล้วฉันก็เกลียดตัวเองด้วย
ฉันเจอดาราญี่ปุ่นเกิดวันเดือนปีเดียวกันกับฉันด้วยว่ะ เช็กมาในวิกิพีเดียญี่ปุ่น ถ้าไม่ผิดพลาด เขาเป็นนักแสดงตั้งแต่เราอยู่ม.2 ฉันนี่23ปีแล้ว(เดือนหน้า24ละอีกปีก็เบญจเพศแล้วนะ)ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะไปทำอะไรต่อ ดวงฉันนี่ซวยยันเรื่องยูกิเลยใช่ไหม(ไอ้ใบที่อยากได้ก็ไม่เคยขึ้น)
จริงๆฉันมีงานที่อยากทำนะ เขียนบทอุลตร้าแมน/ก็อตซิลล่า กำกับ+กำกับเทคนิคพิเศษหนังโทคุซัทสึ แต่ฉันคงเป็นไม่ได้หรอกมั้ง แถมฉันไม่รู้ด้วยทำยังไงถึงจะเป็นได้
เลยวันพรุ่งนี้ไปก็วันเกิดฉันแล้วนี่หว่า 24ปีแล้วเหรอวะ? ไอ้คนที่ทั้งครู(แม้กระทั่งครูศราพร)ทั้งนักเรียนร่วมห้องเดียวกัน(ตั้งแต่ม.1ม.2ม.3)ชมว่าเรียนเก่ง(เรียนเก่งแค่ไหนฉันก็ไม่รู้ เพราะทุกคนบอกแค่ว่าฉันเรียนเก่งเหมือนกันหมด)มันมาถึงจุดๆที่นึกขึ้นได้ว่าที่ผ่านมาไม่ได้คิดไม่ได้ฝันว่าจะเห็นพวกนายเป็นมนุษย์เงินเดือนส่วนตัวเองติดแหงกอยู่ที่เดิมได้ไงวะ?
ชนิดที่ว่าถ้ามนุษย์ดาวกัตซ์มีจริงฉันน่าจะโดนมันฆ่าตายไปนานละ เพราะฉันติดแหงกอยู่ที่เดิม
24ปีแล้วนะ
เกิดวันเดือนปีเดียวกันแต่เขาได้เป็นดารา ได้แสดงตั้งแต่2013
ส่วนฉันนั่งเล่นplants vs zombiesจนปลดล็อคโหมดsurvival แถมเล่นถึงด่านหลังคาของโหมดsurvivalด้วย
เพื่อไรวะ?
24ปี ตอนนี้กูทำได้แค่เล่นplant vs zombieจนถึงโหมดsurvival
"ผมไม่อยากเป็นนักเขียน
ผมไม่อยากเป็นนักวิทยาศาสตร์
ผมไม่เชื่อในความฝัน
ผมเกลียดความฝัน
........" .....
"ไม่เป็นยังไงเลย"
"ผมไม่อยากได้อะไรทั้งนั้น ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น"
"ไม่ โลกนี้ให้อะไรบ้างล่ะ? Godzillaภาคใหม่เหรอ?
"ไม่ล่ะ เค้กวันเกิดจะเก็บเอาไว้เป็นความทรงจำมันก็บูด ไงก็ต้องกินอยู่ดีใช่ไหมล่ะ? ทุกวันเกิดที่ผ่านมาจำได้หรือเปล่าว่ากินเค้กอะไรไปบ้างน่ะ? ผ่านมาตั้ง23ปี เพิ่งจะมีคนบอกว่าหล่อ ทีตอนอยู่อยว.มีแต่คนบอกว่าหน้าเหมือนปลวก มาตอนนี้ จะให้คอยรับข้อเสนอนู่นนี่หรือไล่ตามความฝันไปอีกทำไม?"
"ความฝันมันมีชีวิตหรือไงล่ะ? มันเดินได้เหรอ? มันมีเมตาบอลึซึ่มอะไรนี่หรือเปล่า? เฮโมโกลบินยังไม่มีเลยมั้ง เดินปุ๊บๆ เฮ้ ความฝัน ผมชอบคุณ เรามาแต่งงานกันเถอะ ความฝันบอก 'โทษที ฉันคิดกับเธอแค่เพื่อน' งี้เหรอ? เอาจริงดิ? ความฝันมันมีวันเกิดหรือไงล่ะ? ผมเกิด10 กันยา 1999 ความฝันเกิด10 กันยา 1999ด้วยไหม? 23ปีที่ผ่านมา มีแต่คนบอกหน้าเหมือนปลวก ตอนนี้มีคนมาบอกว่าหล่อ เรียนเก่งอย่างงู้นอย่างงี้ ตอนสอบตั้งแต่ป.1ยันจบปริญญาตรีเนี่ย ไม่เคยอ่านหนังสือก่อนสอบเลยแม้แต่วิชาเดียว ไม่เคยสอบตก ไม่เคยซ้ำชั้น จบมาได้ก็โคตรจะบุญหัวแล้ว 23ปีที่ผ่านมา ชมก็ไม่ชม ช่วยก็ไม่ช่วย สนใจก็ไม่สนใจ แล้วอยู่ๆก็มาสนใจผมเอาอีตอนนี้ โลกนี้มันเป็นบ้าอะไรกันหมดแล้ว!!!!!?????"
"ทำไมล่ะ? ตอนเด็กถามมาได้ว่าฝันอยากเป็นอะไร แต่พอโตมาก็ไม่มีใครทำความฝันให้มันเป็นจริงซักคน ทำไมผมต้องตอบรับทุกคนในวันที่ทุกอย่างมันสายไปแล้วด้วย?"
"เพราะมันไม่มีใครช่วยใครไง ความฝันอะไรนั่นมันไม่มีวันเป็นจริงหรอก ไม่มีใครรับอะไรจากคนนอก ส่งงานเขียนไปสำนักพิมพ์ไหนก็ไม่รับ มันจะไปอยู่ได้ไงล่ะ อยากเป็นพระเอกอุลตร้าแมนน่ะใช่ แต่เขาไม่รับหรอกน่า 23ปีแล้ว เสียเวลามาตั้ง23ปีแล้ว 10กันยา อีก2เดือนข้างหน้าก็24ปีแล้ว การ์ตูนเรื่องแรกที่เขียน เขียนตั้งแต่ตอนป.5 แถมยังเขียนไม่จบด้วย ไม่เอาแล้ว ไม่เอา เพราะงี้ไง เลยปฏิเสธโอกาสทั้งหมดที่เข้ามาในชีวิต ปฏิเสธงานที่มีคนเสนอเข้ามาทั้งหมด ปฏิเสธความช่วยเหลือทั้งหมด ต่อให้มีแมวมองมาพาไปเป็นดาราก็เอา ที่เป็นคู่หูให้วัตสันนี่เพื่อให้มีเงินหรอก จะทำอะไรขอทำเอง ไม่ขอให้ใครพาไปที่ไหนหรือช่วยอะไรทั้งนั้น ขอปฏิเสธทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิตทั้งชีวิต
"ไม่ต้องการความช่วยเหลือ"
ฉันเคยมั่นใจว่าฉันทำได้และเก่งด้วยแต่พอได้ทำจริงผมถึงได้รู้ว่าฉันทำไม่ได้และไม่เก่งเลยและไม่มีความสามารถเลยผมไม่ได้ฉลาดไม่ได้เก่งอะไรและไม่มีความสามารถเลยแม้แต่0.01%และฉันทำไม่ได้ผมเป็นแค่คนโง่และไร้ความสามารถที่มั่นใจในตัวเองมากเกินไปคนหนึ่ง
ในบรรดาผลงานทั้งหมดของผม นี่คือผลงานที่แย่ที่สุดแต่เป็นผลงานที่ผมชอบที่สุด
)
ในวงเล็บข้างต้น เป็นข้อความลายมือของเด็กคนหนึ่ง ที่เขียนลงในสมุดส่วนตัวของเขา
ข้อความในวงเล็บข้างต้น รวบรวมมาจากกระดาษที่ขาดออกมาจากสมุดส่วนตัวของเขา จากหลายๆเล่ม (ข้อความทั้งหมดไม่ได้มาจากสมุดเล่มเดียวกัน แต่มาจากสมุดหลายๆเล่มรวมกัน ส่วนสมุดที่เป็นเจ้าของกระดาษเหล่านี้ยังหาไม่พบ อาจสูญหายไปแล้ว)
เท่าที่ผมจำได้ พ่อแม่ของเด็กคนนี้ฆ่าตัวตาย ญาติพี่น้องที่เหลือของเด็กคนนี้ทอดทิ้งเขา ลาจากเขาไป เขาจึงไม่เหลือใครนับแต่นั้น เพื่อนเขาก็ทิ้งเขาด้วย
เด็กคนนี้ เงินติดตัวก็มีแค่แบงก์20บาท
เด็กคนนั้นเป็นเด็กเรียนเก่ง คะแนนสอบระดับท็อปของห้อง
แต่เขากลับเอาตัวรอดในชีวิตนอกโรงเรียนไม่ได้เลย
เขาทำงานหลายอย่างมาก เพื่ออยู่
แต่เขากลับแทบไม่มีข้าวกินเลย ชีวิตประจำวันเขากินข้าวมื้อเดียวต่อวันด้วยซ้ำ
แล้วเขาทั้งโดนลูกหลงจากสงครามของพวกเด็กช่าง
ทั้งโดนพวกเด็กแว๊นกับสก๊อยทำร้าย
ทั้งโดนแก๊งวัยรุ่นทำร้าย
บางครั้ง กระสุนปืนเฉี่ยวเขาไป แต่กระสุนไม่ได้โดนตัวเขาจนตาย
หรือโดนขโมยกะโจรเอาของไป ทำร้ายเขาบ้าง เอาปืนไล่ยิงเขาบ้าง (ตอนนั้นเขายังไม่ตาย)
แล้ววันหนึ่ง ตอนที่เขาเดินอยู่บนฟุตปาธ จะไปซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งกิน
เขาก็ถูกมอเตอร์ไซค์ที่ขี่ขึ้นมาบนทางเท้าชนเขาเข้า จนเขาตาย
จบ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)